- แก๊สชีวภาพ
หรือไบโอแก๊ส คือ แก๊สที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ
จากการย่อยสลายอินทรีย์ โดยจุลินทรีย์ภายใต้สภาวะ
ที่ปราศจากออกซิเจน แก๊สชีวภาพประกอบด้วยแก๊สหลายชนิด
ส่วนใหญ่เป็นแก๊สมีเทน (CH4) ประมาณ 50-70%
และแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ประมาณ 30-50%
ส่วนที่เหลือเป็นแก๊สชนิดอื่น ๆ เช่น ไฮโดรเจน (H2)
ออกซิเจน (O2) ไฮโดรเจนซัลไฟด์ (H2S) ไนโตรเจน (N2)
และไอน้ำ
-
ขบวนการย่อยสลายสารอินทรีย์สภาวะปราศจากออกซิเจน
-
ขบวนการย่อยสลายประกอบด้วย 2 ขั้นตอน คือ
ขั้นตอนการย่อยสลายสารอินทรีย์โมเลกุลใหญ่ เช่น ไขมัน แป้ง
และโปรตีน
ซึ่งอยู่ในรูปสารละลายจนกลายเป็นกรดอินทรีย์ระเหย ง่าย
(volatile acids) โดยจุลินทรีย์กลุ่มสร้างกรด
(acid-producing bacteria)
และขั้นตอนการเปลี่ยนกรดอินทรีย์ให้เป็นแก๊สมีเทน
แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดย ุจุลินทรีย์กลุ่มสร้างมีเทน
(methane-producing bacteria)
- ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการผลิตแก๊สชีวภาพ
-
การย่อยสลายสารอินทรีย์และการผลิตแก๊สมีปัจจัยต่าง ๆ
เกี่ยวข้องดังต่อไปนี้
1. อุณหภูมิ
(Temperature)
การย่อยสลายอินทรีย์และการผลิตแก๊สในสภาพปราศจากออกซิเจน
สามารถเกิดขึ้นในช่วงอุณหภูมิที่กว้างมากตั้งแต่ 4-60
องศาเซลเซียสขึ้นอยู่กับชนิดของกลุ่มจุลินทรีย์
2. ความเป็นกรด-ด่าง
(pH) ความเป็นกรด-ด่าง
มีความสำคัญต่อการหมักมาก ช่วง pH ที่เหมาะสมอยู่ในระดับ
6.6-7.5 ถ้า pH
ต่ำเกินไปจะเป็นอันตรายต่อแบคทีเรียที่สร้างแก๊สมีเทน
3.
อับคาลินิตี้ (Alkalinity)
ค่าอัลคาลินิตี้ หมายถึง ความสามารถในการรักษาระดับความเป็นกรด-ด่าง
ค่าอัลคาลินิตี้ที่เหมาะสมต่อการหมักมีค่าประมาณ 1,000 - 5,000
มิลลิกรัม/ลิตร ในรูปของแคลเซียมคาร์บอร์เนต (CaCO3)
4. สารอาหาร
(Nutrients)
สารอินทรีย์ซึ่งมีความเหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์
มีรายงานการศึกษาพบว่า มีสารอาหารในสัดส่วน C:N และ C:P
ในอัตรา 25:1 และ 20:1 ตามลำดับ
5.
สารยับยั้งและสารพิษ (Inhibiting and Toxic Materials)
เช่น กรดไขมันระเหยได้ ไฮโดรเจน หรือแอมโมเนีย
สามารถทำให้ขบวนการ ย่อยสลาย ในสภาพไร้ออกซิเจนหยุดชะงักได้
6.
สารอินทรีย์และลักษณะของสารอินทรีย์สำหรับขบวนการย่อยสลาย
ซึ่งมีความแตกต่างกันไป
ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ ที่เข้าเกี่ยวข้อง
7.
ชนิดและแบบของบ่อแก๊สชีวภาพ (Biogas Plant)
บ่อแก๊สชีวภาพ แบ่งตามลักษณะการทำงาน
ลักษณะของของเสียที่เป็นวัตถุดิบ และประสิทธิภาพ
การทำงานได้เป็น 2 ชนิดใหญ่ ดังนี้
7.1 บ่อหมักช้าหรือบ่อหมักของแข็ง
บ่อหมักช้าที่มีการสร้างใช้ประโยชน์กันและเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป
มี 3 แบบหลักคือ
(1) แบบยอดโดม
(fixed dome digester)
(2) แบบฝาครอบลอย
(floating drum digester) หรือแบบอินเดีย (Indian
digester)
(3)
แบบพลาสติกคลุมราง (plastic covered ditch) หรือแบบปลั๊กโฟลว์
(plug flow digester)
7.2 บ่อหมักเร็วหรือบ่อบำบัดน้ำเสีย
แบ่งได้เป็น 2 แบบหลัก คือ
7.2.1
แบบบรรจุตัวกลางในสภาพไร้ออกซิเจน (Anaerobic Filter)
หรืออาจเรียกตามชื่อย่อว่า แบบเอเอฟ (AF)
ตัวกลางที่ทำได้จากวัสดุหลายชนิด เช่น ก้อนหิน กรวด พลาสติก
เส้นใยสังเคราะห์ ไม้ไผ่ตัดเป็นท่อน เป็นต้น
ในลักษณะของบ่อหมักเร็วแบบนี้
จุลินทรีย์จะเจริญเติบโตและเพิ่มจำนวนบนตัวกลาง
ที่ถูกตรึงอยู่กับที่แก๊สถูกเก็บอยู่ภายในพลาสติกที่คลุมอยู่เหนือราง
มักใช้ไม้แผ่นทับเพื่อป้องกันแสงแดดและเพิ่มความดันแก๊ส